تفاوت بین UV-A و UV-C چیست؟

تنوع رنگ‌ها در طیف مرئی تقریباً برابر با نور فرابنفش است. با این حال، ما اغلب هنگام در نظر گرفتن نور UV از این موضوع غافل می شویم و فقط آن را به عنوان طیفی از طول موج های مرتبط با اثرات سرطانی احتمالی آن و همچنین کاربرد آن در فلورسانس، درمان و ضدعفونی طبقه بندی می کنیم. با این حال، از آنجایی که هر نوع انرژی فرابنفش دارای کیفیت های بسیار متنوعی است، تمایز بین آنها بسیار مهم است. تمایز اصلی بین پرتوهای UV-A و UV-C از نظر کاربرد و کاربرد آنها در این مقاله پوشش داده شده است.

راه اصلی برای شناسایی انرژی فرابنفش از طریق طول موج آن است. نوع انرژی فرابنفش با مقدار طول موج تعیین می شود که بر حسب نانومتر (nm) بیان می شود. طول موج‌های بین 315 تا 400 نانومتر در UV{4}}A، و بین 100 تا 280 نانومتر در UV-C گنجانده شده است. طول موج UV{9}}B بین 280 تا 315 نانومتر است.

همانطور که انسان ها نمی توانند به صورت بصری تشخیص دهند که منبع نور قرمز یا آبی است، دانستن اینکه UV-A و UV-C هر دو با چشم غیر مسلح نامرئی هستند، می تواند تا حدودی غیرقابل درک باشد. بنابراین دانستن اینکه چه منبع نوری با طول موج برای برنامه خاص خود نیاز دارید-یا حداقل، درک تمایز بین تابش UV-A و UV-C- بسیار مهم است.

اکثر کاربردهای لامپ UV{0}}از طول موج 365 نانومتر استفاده می‌کنند و می‌توانند به عنوان کاربردهای فلورسانس یا پخت طبقه‌بندی شوند. فرآیندی که در آن موادی مانند رنگ‌ها، رنگدانه‌ها یا مواد معدنی UV{3}}انرژی را به طول موج مرئی تبدیل می‌کنند، فلورسانس نامیده می‌شود.لامپ های فرابنفش 365 نانومتری پختبرای این منظور به عنوان نور سیاه شناخته می شود زیرا اگرچه تیره به نظر می رسد، اما هنگامی که به اشیاء مختلف می تابد، رنگ های قابل رویت متنوعی از خود ساطع می کند.

تصویری از سنگی که فلورسانس سبز را در زیر چراغ قوه LED realUVTM نشان می‌دهد در زیر آمده است. در بسیاری از زمینه‌ها، از جمله پزشکی قانونی، پزشکی، زیست‌شناسی مولکولی و زمین‌شناسی، UV{1}}فلورسانس به‌ویژه مفید است زیرا ممکن است برای تشخیص وجود مواد فلورسنت که در غیر این صورت تشخیص آنها در شرایط نور معمولی غیرممکن است، استفاده شود.
کاربردهای فلورسانس به حوزه علمی محدود نمی شود. فلورسانس را می توان برای تاسیسات هنری بلک لایت و عکاسی فلورسانس، در میان دیگر جلوه های بصری شگفت انگیز استفاده کرد. ممکن است آن مهمانی بلک لایت را به خاطر بیاورید یا نه، اما بسیاری از مکان های تفریحی دیگر نیز از UV{2}}A برای تولید جلوه های فلورسانس استفاده می کنند.
365 نانومتر و 395 نانومتر بیشترین طول موجهای مشاهده شده برای UV{2}}فلورسانس هستند. هر دو 395 و 365 نانومتر معمولاً اثرات فلورسانس ایجاد می کنند، اگرچه 395 نانومتر دارای یک جزء بنفش/بنفش قابل مشاهده اندک است، در حالی که 365 نانومتر یک اثر UV تمیزتر با خروجی نور مرئی کمتر ارائه می دهد. برای جزئیات بیشتر به مقاله ما در مورد مقایسه 365 نانومتر و 395 نانومتر مراجعه کنید.

بر خلاف فلورسانس، UV{0}}A در کاربردهای پخت استفاده می‌شود و توانایی ایجاد تغییرات شیمیایی و ساختاری در مواد مختلف را دارد. عمل آوری اغلب با همان طول موج های UV{2}}A انجام می شود، اما نیاز به درجه بسیار بالاتری از شدت UV دارد. مشابه فلورسانس، 365 نانومتر طول موجی است که اغلب مورد استفاده قرار می گیرد.

اشعه ماوراء بنفش{0}}برای خشک کردن رنگ امولسیونی در چاپ روی صفحه، و همچنین برای درمان اپوکسی های صنعتی و ژل ناخن استفاده می شود. برای کاربردهای UV{2}}یک درمان، مدت زمان نوردهی به اندازه شدت مهم است.

طول موج‌های UV-C به طور قابل‌توجهی کوچک‌تر هستند و از 100 نانومتر تا 280 نانومتر متغیر هستند، نسبت به طول موج‌های UV-A. پاتوژن‌هایی مانند باکتری‌ها، کپک‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها را می‌توان با استفاده از طول‌موج‌های UV{5}}C به‌طور مؤثری غیرفعال کرد.

از آنجایی که DNA و RNA می توانند در حدود 265 نانومتر آسیب ببینند، UV{1}}C یک طول موج میکروب کش موثر است. از طریق فرآیندی به نام دیمریزاسیون، پیوندهای دوگانه ای که تیمین و آدنین را در کنار هم نگه می دارند، زمانی که پاتوژن ها در معرض نور UV{3}} با طول موج C قرار می گیرند، شکسته می شوند و ساختار ژنوم را تغییر می دهند. به دلیل این تغییر، ویروس به دلیل فساد ژنتیکی قادر به تکثیر یا تکثیر موفقیت آمیز نیست.

از آنجایی که تیمین (اوراسیل در RNA) به طول موج حساس است، UV{0}}C ظرفیت ویژه ای برای انجام اقدامات میکروب کشی دارد. با توجه به نمودار زیر، اوراسیل و تیمین قادر به جذب نور UV در طول موج های بیشتر از 300 نانومتر نیستند.
این گرافیک نشان می دهد که اشعه UV-C ظرفیت شروع دیمر شدن را دارد، در حالی که اشعه UV-را ندارد. از آنجایی که UV{3}}A نمی‌تواند ساختارهای DNA پاتوژن‌ها را هدف قرار دهد، طبق تمام اطلاعات موجود، روش ضدعفونی مؤثری نیست.

این یک تصور غلط مکرر است که نور طبیعی روز حاوی انواع پرتوهای UV است. تمام طول موج های انرژی UV در تابش خورشیدی گنجانده شده است، با این حال فقط اشعه های UV-A و برخی اشعه های UV-B می توانند در جو زمین نفوذ کنند. در مقابل، UV{4}}C به زمین نمی رسد زیرا توسط لایه اوزون جذب می شود.

تمام انرژی ماوراء بنفش باید با احتیاط بسیار مورد استفاده قرار گیرد زیرا طبق استاندارد HHS ایالات متحده، همه طول موج‌های UV-از جمله UV-A، UV-B و UV-C- سرطان‌زا هستند. از آنجایی که اشعه ماوراء بنفش نامرئی است، می تواند به ویژه مضر باشد، زیرا برخلاف نور مرئی، باعث نمی شود که بدن به طور طبیعی چشمک بزند یا دور شود. با این حال، تحقیقات و مطالعات بسیار بیشتری در سطح جمعیت وجود دارد که اطلاعاتی در مورد خطرات و آسیب‌های احتمالی که UV{8}A ممکن است به همراه داشته باشد به ما ارائه می‌دهد، زیرا ما می‌دانیم که اشعه ماوراء بنفش-در طول نور طبیعی روز نسبتاً رایج است.

از سوی دیگر، انسان معمولی به طور منظم با اشعه ماوراء بنفش-C تماس ندارد. برای بخش ها و حرفه های خاص، مانند جوشکاری، اکثر مطالعات با در نظر گرفتن ایمنی و بهداشت شغلی انجام شده است. در نتیجه، تحقیقات بسیار کمتری در مورد خطرات و آسیب های احتمالی ناشی از UV{3}}C انجام شده است. UV-C به دلیل طول موج کوتاه‌ترش از نقطه نظر فیزیک به طور قابل توجهی سطح انرژی بالاتری دارد و می‌دانیم که مستقیماً مولکول‌های DNA را از بین می‌برد. عاقلانه است که فرض کنیم می تواند برای انسان مضرتر از UV-A و UV-B، که انواع ضعیف تری از UV هستند، باشد. بنابراین، برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش{10}}C باید مراقبت بسیار بیشتری صورت گیرد.