پاسخ طیفی چشم انسان
مفهوم رادیومتریک سنتی (مانند "قدرت"، واحد "وات" است) می تواند به طور عینی "انرژی" را توصیف کند، اما هنگامی که برای توصیف "نور" استفاده می شود، مناسب نیست زیرا: چشم انسان طول موج های متفاوتی دارد. نور احساس متفاوتی دارد. به عنوان مثال، چشم انسان تنها می تواند نور را با طول موجی در حدود ۳۸۰~۷۸۰nm درک کند، و تقریباً هیچ درک از نور با طول موج های دیگر ندارد؛ ال ای دی سبز و LED آبی با همان قدرت تابش، روشنایی بصری و تاریکی آورده شده به چشم انسان نیز متفاوت است. کاملا متفاوت است. به منظور توصیف کامل درک مردم از نور و تاریکی، مفهوم فتومتری معرفی شد.
اما «درخشش» و «تاریکی» پس از همه اینها احساسات ذهنی هستند و با محیطی که چشم ها در آن قرار دارند و شخصیت فرد نیز مرتبط هستند. حس روشنایی چشم انسان از سلول های بی شماری حساس به نور بر روی شبکیه چشم می آید که به دو نوع سلول میله ای و سلول های مخروطی تقسیم می شوند. سلول های میله ای می توانند نور قوی را حس کنند، اما با حساسیت کم؛ سلول های مخروطی می توانند نور ضعیف را حس کنند، اما با حساسیت بالا. اگر سلول های حساس به نور با یک حاکم برای اندازه گیری روشنایی مقایسه شوند، سلول های سابق (میله ای) محدوده زیادی دارند، اما وضوح پایین تری دارند، و دومی (سلول های مخروطی) محدوده کوچکی دارند، اما می توانند تغییرات کوچکی را اندازه گیری کنند—دو استفاده از حاکم با هم باعث می شود که مردم زیرکانه خالق را آه کنند.
در یک محیط روشن، عمدتاً سلول های میله ای شکل کار می کنند و باعث «بینایی فتوپیک» می شوند؛ در یک محیط کم نور، عمدتاً سلول های مخروطی کار می کنند و باعث «دید اسکوتوپیک» (دید اسکوتوپیک) می شوند. ". از طریق تعداد زیادی آزمایش، حساسیت نسبی دو نوع سلول به طول موج های مختلف نور اندازه گیری شد:
برای سلول های میله ای (متناظر با دید فتوپیک)، حساس ترین طول موج چشم انسان ۵ nm است، و رنگ سبز-زرد است؛ برای سلول های مخروطی (مربوط به دید اسکوتوپیک)، حساس ترین طول موج چشم انسان ۵۰۷ نی متر است، و رنگ آن آبی-سبز (آبی) است.
