آدمخواری طیور: پیشگیری و درمان

زمانی که پرندگان به دلیل مدیریت نامناسب تحت استرس زیادی قرار می گیرند، بیشتر به آدمخواری روی می آورند. هنگامی که یک پرنده مضطرب می شود، شروع به چیدن پر، شانه، انگشتان پا یا دریچه پرنده دیگر می کند تا تنش را از بین ببرد. هنگامی که یکی از پرندگان در گله عادت وحشتناک آدم خواری را داشته باشد، بقیه گله نیز ممکن است به سرعت از آن پیروی کنند. اگر به اندازه کافی زود تشخیص دهید می توانید از گسترش آدمخواری جلوگیری کنید. با این حال، اجازه دادن به وضعیت خارج از کنترل ممکن است هزینه های قابل توجهی را به همراه داشته باشد. آدم خواری ارزش پرندگان را به دلیل آسیب هایی که به گوشت آنها وارد می شود، از بین رفتن پرها، و میزان مرگ و میر بالایی که اغلب با آن همراه است، کاهش می دهد. وقتی این روال شدید می شود، شکستن آن سخت است.

کنترل آدمخواری باید در استراتژی مدیریت شما گنجانده شود زیرا محرک های بالقوه زیادی برای شیوع بیماری وجود دارد.

آدمخواری معمولاً به دلیل یک یا چند مورد از این شرایط ایجاد می شود

1. اشباع
نگهداری از نژادهای مرغ بزرگ باید قانونی شود.

حداقل یک چهارم فوت مربع هر پرنده برای دو هفته اول
3/4 فوت مربع برای هر پرنده برای 3-8 هفته
یک پرنده متوسط ​​بین سنین 8 تا 16 هفتگی به 1.5 فوت مربع فضا نیاز دارد.
از سن 16 هفتگی به بعد، جوجه های بانتام تنها به 2 فوت مربع مساحت برای هر پرنده نیاز دارند.

هنگام برخورد با پرندگان بازی، این اعداد را در دو ضرب کنید. پس از 12 هفتگی، قرقاول ها به 25-30 فوت مربع فضا برای هر پرنده نیاز دارند، در غیر این صورت باید از اقدامات پیشگیری از چیدن مانند همزن های پلاستیکی یا کوره ها استفاده شود.

استرس گرمایی
پرندگان ممکن است وقتی بیش از حد گرم می شوند بسیار آدمخوار شوند. به خاطر داشته باشید که با رشد بچه جوجه ها، دمای محل پرورش باید تغییر کند. جوجه های جوان باید در هفته اول در دمای 95 درجه فارنهایت جوجه ریزی شوند و سپس به تدریج تا 70 درجه فارنهایت یا دمای بیرون خنک شوند. درجه حرارت باید بلافاصله در زیر منبع گرما در سطح پشت پرندگان اندازه گیری شود. دمای اتاق پرورش را بالاتر از حد لازم قرار ندهید. آدمخواری و مسائل دیگر ممکن است زمانی به وجود بیایند که دمای جوجه آوری کاهش نیابد.

روشنایی بیش از حد
پرندگان در صورت قرار گرفتن در معرض نور شدید یا مدت زمان طولانی نور، نسبت به یکدیگر تهاجمی رشد خواهند کرد. اگر نیاز به پرورش چند جوجه دارید، مطمئن شوید که از هیچ لامپ سفیدی با توان بالاتر از 40 استفاده نکنید. اگر برای تامین گرما به لامپ های بزرگتر نیاز است، باید از لامپ های قرمز یا مادون قرمز استفاده کنید. هنگام پرورش پرندگان 12 هفته یا بیشتر از لامپ هایی با توان 15 یا 25 روی کاسه های آب و غذا استفاده کنید. هرگز مرغ را بیش از 16 ساعت در روز در قفس نگهداری نکنید. پرندگان ممکن است به دلیل روشنایی مداوم دچار استرس شوند.

کمبود غذا و آب یا فضای ناکافی در ظروف آب و غذا در رتبه چهارم قرار دارد.
اگر پرندگان همیشه گرسنه باشند و برای منابع کمیاب باید با پرندگان دیگر رقابت کنند، بیشتر نوک می زنند. مطمئن شوید که همیشه آب و غذای کافی برای پرندگان وجود دارد. مکان هر پرنده در ترتیب نوک زدن بر زمان و آنچه ممکن است مصرف کند تأثیر می گذارد. کمبود ظرفیت تغذیه ممکن است منجر به حذف پرندگان با رتبه پایین تر از جدول تغذیه شود.

رژیم های غذایی ناکافی یا نامتعادل
بیش فعالی و پرخاشگری پرندگان نتیجه مستقیم رژیم غذایی پر کالری و کم فیبر آنهاست. چیدن پر همچنین نشانه ای از کمبود پروتئین یا سایر مواد مغذی به خصوص متیونین در رژیم غذایی پرندگان است. غذای مناسبی را برای سن و گونه مرغی که پرورش می دهید تغذیه کنید.

ترکیب پرندگان در اندازه ها، شکل ها و رنگ های مختلف
نوک زدن زمانی تشویق می‌شود که جوجه‌هایی با سنین، اندازه‌ها یا کیفیت‌های متفاوت کنار هم قرار گیرند، زیرا این امر نظم ثابت نوک زدن را به هم می‌زند. جوجه های مرغ های مختلف را در یک لانه پرورش ندهید. جوجه های پردار، کاکل دار یا ریش دار را در کنار جوجه های معمولی پرورش ندهید. نوک زدن کنجکاوی نیز ممکن است آغاز شود. در چند هفته اول، یک حیوان خانگی کنجکاو ممکن است به دلیل تنوع رنگ‌ها و الگوهایی که قبلاً ندیده‌اند، شروع به نوک زدن انگشتان پای صاحبش کند.

تغییرات ناگهانی در محیط اطراف یا در سیاست های اداری
آوردن برخی از منابع آب و غذای پرندگان هنگام جابجایی آنها ممکن است انتقال را برای پرندگان جوان آسان کند. تجهیزات کوچکتر ممکن است برای چند روز در محفظه باقی بمانند، در حالی که غذاها و آبخوری های بزرگتر وارد می شوند.

لانه هایی با نور زیاد یا جعبه های تودرتو خیلی کافی
شما نباید هیچ چراغ روشنی روی لانه ها بتابید. همچنین باید به ازای هر پنج جوجه یک لانه وجود داشته باشد. به طور مشابه موضوع نوک زدن دریچه مبتنی بر لایه رایج است.

تمرین نگهداری پرندگان بیمار، آسیب دیده یا مرده در یک گله
جوجه ها به دلیل حس سلسله مراتب اجتماعی و کنجکاوی طبیعی خود، اغلب پرندگان زخمی یا مرده را در سلول خود می چینند. نوک زدن ممکن است خیلی سریع به یک رفتار تهاجمی تبدیل شود.

به نظر می رسد که آدمخواری در پرندگانی که متابولیسم و ​​پرهای آهسته دارند بیشتر اتفاق می افتد.
هنگام برخورد با پرندگان پر که به آرامی حرکت می کنند، مراقب باشید. بیشتر آدمخواری ها در جوجه های جوان زمانی اتفاق می افتد که هنوز در مرحله رشد پدر هستند. از آنجایی که پرهای نابالغ و آسیب پذیر در پرندگانی که با سرعت کمتری پر می شوند، برای مدت طولانی تری در معرض قرار می گیرند، احتمال نوک زدن این پرندگان بیشتر است. طیور سریع الرشد را با پرندگان کند رشد پرورش ندهید.

افزودن به گله با پذیرش چند ولگرد
هر زمان که پرندگان اضافه یا حذف می شوند، دستور نوک زدن گله ناراحت می شود. اگر پرندگان جدیدی را به محوطه خود معرفی می کنید، ترجیحاً این پرندگان را حداقل یک هفته پشت یک دیوار سیمی از یکدیگر جدا کنید. حضور پرندگان در شب نیز ممکن است کمک بزرگی باشد. همیشه مراقب پرندگان باشید و اگر نوک زدن بیش از حد خشن شد، برای جلوگیری از آسیب وارد شوید. گله ممکن است به یک هفته یا بیشتر نیاز داشته باشد تا با سلسله مراتب جدید سازگار شود.

نوک زدن یک افتادگی
در گله های تخمگذار به خصوص جوان یا دارای اضافه وزن، ممکن است پرولاپس ایجاد شود. هنگامی که رحم منبسط می شود و پاره می شود و باعث افتادگی آن می شود، پس از رسوب تخمک، رحم به سرعت به داخل بدن جمع نمی شود. معمولاً این اتفاق در مورد لایه‌های دارای اضافه وزن یا گله‌های نابالغ که قبل از 20 هفتگی شروع به تخم‌گذاری می‌کنند، رخ می‌دهد. هنگامی که رحم در معرض دید قرار می گیرد، سایر پرندگان ممکن است کنجکاو شوند و سعی کنند آن را بخورند. هنگامی که رحم برداشته می شود، خون فواره می زند و برداشتن به سرعت به آدم خواری می رسد. در صورت مشاهده رگه های خونی روی سطح پوسته ممکن است خطر افتادگی در گله شما وجود داشته باشد. ممکن است با روش‌های مدیریت شده برای وارد کردن پرندگان به تولید و با جیره‌های متعادل از این موضوع جلوگیری شود. پرندگان به دلیل وزن زیاد خود باید رژیم غذایی کم کالری داشته باشند.

برخی از اقدامات احتیاطی دیگر عبارتند از
در یک دویدن ایمن و ایمن به پرندگان کمی ورزش در خارج از خانه بدهید. این کار باعث می‌شود که آن‌ها همدیگر را اذیت نکنند و آنها را تشویق به خوردن بیشتر سبزیجات، زمین و حشرات می‌کند.
روزانه تعداد زیادی سبزی تازه مانند علف شبدر یا علف های هرز در اختیار پرندگان قرار دهید. این باعث بهبود محتوای فیبر غذایی برای پرندگان می شود. سنگدان سیر می ماند و پرندگان با رژیم غذایی پر فیبر خوشحال تر خواهند بود. آنها همچنین قطعات کوچکتر یونجه برگ سبز عدل را دوست دارند.
استفاده از وسایل کمکی مکانیکی، مانند پرنده های پلاستیکی یا پرکننده، برای گونه هایی که به عنوان خصمانه شناخته می شوند، مانند پرندگان بازی توصیه می شود.
قرار دادن اشیاء با رنگ های روشن یا پر زرق و برق برای پرندگان برای چیدن و منحرف کردن حواس آنها از شکارچیان نزدیک ممکن است کمک کند. قوطی های براق کننده که درست بالای سطح چشم آویزان شده اند می توانند به عنوان اسباب بازی استفاده شوند.
آخرین اما نه کم اهمیت، برش منقار بر روی گله های مشکل دار انجام می شود. انتهای نوک تیز منقار را یک سوم کاهش دهید تا یک نقطه مربع به دست آورید. به همین دلیل، جنگ بین پرندگان به حداقل می رسد. با این حال، فقط یک ماشین اصلاح حرفه ای باید منقار پرنده را قطع کند.

درمان شیوع آدمخواری
از آنجایی که تعدادی از عوامل ممکن است به آدمخواری منجر شود، تعیین ریشه این موضوع ممکن است دشوار باشد. با این حال، استرس، حتی استرس خفیف، اغلب مقصر اصلی است.

برای رفع مشکلاتی که ممکن است به آدمخواری کمک کرده باشد، تلاش کنید.
استفاده از چراغ‌های قرمز برای ایجاد فضای دلپذیرتر در ساختمان.
پرندگانی را که واقعاً صدمه دیده اند بردارید.
نوک زدن پرندگان آسیب دیده اغلب با استفاده از پماد "ضد نوک زدن" متوقف می شود.
اگر دمای قلم را بتوان تا حدودی کاهش داد، ایده آل خواهد بود.
هیچ ریسکی نکن! اگر کنترل آدمخواری را در استراتژی مدیریت خود بگنجانید، ممکن است در زمان و هزینه زیادی صرفه جویی کنید.

لوله نور LED قفسه مرغ Benwei: