خواندن از طریق آب چند لومن طول می کشد؟

خواندن از طریق آب چند لومن طول می کشد؟

مقدار نور موجود عامل مهمی در تعیین ظرفیت دیدن از طریق آب است. با این حال، دانستن تعداد دقیق لومن‌های لازم کار آسانی نیست. چیزی به نام رسانه همگن وجود ندارد. ویژگی های نوری آب، که شامل نحوه پراکندگی و جذب نور می شود، بسته به عواملی مانند خلوص آب، عمق آب و وجود ذرات معلق می تواند بسیار متفاوت باشد. برای انتخاب نور مناسب، داشتن درک کاملی از نحوه تعامل لومن ها با آب ضروری است. این درست است چه کسی برای اهداف تفریحی غواصی کند، چه به صورت حرفه ای در زیر آب کار کند یا صرفاً در حال کاوش در یک دریاچه باشد. این بخش از نوشته‌ها به تفکیک عواملی که بر روی دید زیر آب تأثیر می‌گذارند ارائه می‌کند و محدوده‌های لومنی را که برای «دیدن از میان» آب در موقعیت‌های مختلف مختلف لازم است، توصیف می‌کند.

هنگامی که نور در آب است، رفتار آن به طور قابل ملاحظه ای متفاوت از زمانی است که در هوا است. نور هنگام ورود به آب با دو مشکل اساسی روبرو می شود: اولی جذب و دومی پراکندگی. فرآیندی به نام جذب وجود دارد که زمانی اتفاق می‌افتد که مولکول‌های آب و ترکیبات محلول (مانند مواد معدنی یا مواد آلی) طول موج‌های خاصی از نور را جذب می‌کنند، بنابراین انرژی را از پرتو می‌دزدند. گفته می شود که نور هنگام برخورد با ذرات معلق مانند جلبک، سیلت یا پلانکتون پراکنده می شود. این باعث می شود نور به جهات مختلف منعکس شود که به نوبه خود باعث تار شدن دید می شود. هم مسافتی که نور می‌تواند طی کند و هم کیفیت چیزی که نور می‌تابد، در نتیجه کار کردن این فرآیندها با هم کمتر مشخص می‌شود.
                                   

طول موج نورعامل مهمی در تعیین میزان مسافتی است که می تواند طی کند. طول موج هایی که سریع ترین جذب می شوند، طول موج هایی هستند که طولانی تر هستند، مانند قرمز و نارنجی. در واقع، نور قرمز به طور کلی در ده تا پانزده فوت اول آب زلال ناپدید می‌شود و ظاهر مواردی را که در خشکی قرمز به نظر می‌رسند، زمانی که از پایین مشاهده می‌شوند، به خاکستری یا سیاه تبدیل می‌شوند. طول موج های کوتاهتر مانند آبی و سبز عملکرد بهتری دارند. نور آبی ممکن است تا 300 فوت در آبی که در اقیانوس بسیار شفاف است حرکت کند، با این حال نور سبز در موقعیت های آب شیرین موثرتر است زیرا جلبک ها و زباله ها نور آبی را بیشتر از محیط های آب شور پراکنده می کنند. LED های آبی یا سبز در اکثر چراغ های زیر آب استفاده می شوند زیرا میزان نوری را که دوربین یا چشم انسان می تواند استفاده کند را افزایش می دهد.

یکی از مهم ترین عواملی که میزان لومن مورد نیاز برای دیدن آب را تعیین می کند، آب شیرین یا شور بودن آن است. آب شیرین، که ممکن است در توده‌های آبی مانند دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و برکه‌ها یافت شود، معمولاً دارای غلظت بیشتری از ذرات معلق مانند گل و لای، جلبک‌ها و زباله‌های آلی است، به‌ویژه در مکان‌هایی که کم‌عمق‌تر یا راکد هستند. حتی در اعماق نسبتا کم، دید در نتیجه پراکندگی تهاجمی نور توسط این ذرات کاهش می یابد. برای مثال، وقتی نور خورشید یا چراغ قوه در رودخانه‌ای گل آلود با کدورت زیاد پراکنده می‌شود (ابری ناشی از مواد معلق)، ممکن است تمایز بین چیزهایی که تنها چند فوت با هم فاصله دارند دشوار باشد.

با این حال، آب شور ساحلی به دلیل رواناب، شن و ماسه یا موجودات دریایی می تواند به اندازه آب شیرین کدر باشد. از سوی دیگر، آب شور در مناطقی که در معرض اقیانوس هستند، تمایل به شفافیت بیشتری دارد. در مقایسه با آب شیرین گل آلود، مقدار لومن مورد نیاز برای دیدن از طریق همان عمق در اقیانوس باز کمتر است زیرا نور در اقیانوس باز بیشتر حرکت می کند، جایی که کدورت حداقل است. با این حال، به دلیل چگالی بیشتر آب شور، همچنان قادر است نور را بیشتر از هوا پراکنده کند. این بدان معناست که حتی زمانی که هوا صاف است، اعماق عمیق‌تر به لومن‌های بیشتری برای حفظ دید نیاز دارد.

هنگام ارزیابی مقدار لومن مورد نیاز، کدورت شاید مهمترین عنصر باشد. واحدهای کدورت نفلومتری یا NTU ها برای ارزیابی شفافیت آب استفاده می شوند. به طور کلی، مقدار NTU کمتر نشان می دهد که آب تمیزتر است. به عنوان یک نقطه مقایسه، تعداد NTU در آب مقطر بسیار کم است، با این حال تعداد NTU در یک رودخانه مرطوب ممکن است صدها نفر باشد. این امکان وجود دارد که نور خورشید به عمق آب با کدورت کم (کمتر از 10 NTU) مانند یک دریاچه کوهستانی یا یک اقیانوس باز نفوذ کند. حتی نور مصنوعی خفیف می تواند چیزهایی را که در فاصله 20 تا 30 فوتی قرار دارند روشن کند. این امکان وجود دارد که یک چراغ قوه بین 500 تا 1000 لومن برای دیدن صخره ها یا ماهی ها در این اعماق کافی باشد.

از سوی دیگر،پراکندگی نور افزایش یافته استدر آبی که نسبتاً کدر است (10-50 NTU)، مانند دریاچه یا خلیج ساحلی پس از بارندگی. برای مشاهده مواردی که بین 10 تا 15 فوت فاصله دارند، اغلب داشتن 1000 تا 3000 لومن در این ناحیه ضروری است. از آنجایی که ذرات معلق نور بیشتری را به سمت منبع منعکس می کنند، "درخششی" تولید می کنند که کنتراست را کاهش می دهد. در نتیجه، نورهای قوی تری برای دیدن مه مورد نیاز است. هنگامی که آب بسیار کدر است (50 یا بیشتر NTU)، زیرا در رودخانه ای پر از گل و لای یا خورهایی است که توسط طوفان آسیب دیده است، دید را می توان به چند فوت کاهش داد. حتی با 3000 تا 5000 لومن، شما ممکن است فقط بتوانید سه تا پنج فوت در مقابل خود ببینید زیرا اکثر نور قبل از رسیدن به اجسام بسیار دور پراکنده می شود.

باز هم، عمق جزء مهمی است که باید در نظر گرفته شود. یک اثر تجمعی جذب و پراکندگی وجود دارد که با پایین آمدن شدیدتر می شود که باعث افزایش فشار آب می شود. در آب هایی که شفاف هستند، نور خورشید برای ایجاد نور کافی برای دید در اعماق کم (کمتر از 20 فوت) کافی است، اما اگر به عمقی فراتر از آن برسد،نور مصنوعیمورد نیاز است. نور خورشید در عمق سی فوتی، حتی در آب اقیانوس که کاملا شفاف است، به شدت کاهش می یابد و رنگ ها شروع به محو شدن می کنند. اجسامی که در فاصله 10 تا 15 فوتی قرار دارند ممکن است توسط نوری با خروجی 1000 لومن روشن شوند. در فاصله 100 فوتی، زمانی که آفتاب کم است، بسته به وضوح، 3000 تا 5000 لومن برای دیدن 5 تا 10 فوت مورد نیاز است.

هنگامی که شخص به اعماق زیاد سفر می کند، مانند مواردی که توسط غواصان فنی یا غواصی بررسی شده است (بیش از 200 فوت)، نور طبیعی تقریباً وجود ندارد، و پراکندگی مشکل کمتری است زیرا ذرات کمتری وجود دارد. از طرف دیگر، حداکثر جذب رخ می دهد، به این معنی که برای نفوذ به آب، به نورهای لومن بالا نیاز است. نورهای 5000 تا 10000 لومن یا بیشتر در این مکان استفاده می شود. با این حال، محدوده موثر آنها هنوز محدود است، در بیشتر موارد فقط چند فوت جلوتر. این به این دلیل است که آب پتانسیل جذب نور حتی با طول موج کوتاه را در فاصله قابل توجهی دارد.

لومن های مورد نیاز نیز بر اساس دلیل استفاده از نور تعیین می شود. در حین کاوش در صخره های مرجانی در آب شفاف، غواصان تفریحی ممکن است بین 500 تا 2000 لومن برای ناوبری ایمن و لذت کامل از زندگی دریایی که با آن مواجه می شوند نیاز داشته باشند. بنابراین، این چراغ ها بین روشنایی و عمر باتری سازش ایجاد می کنند تا تحرک را به حداکثر برسانند. از سوی دیگر، عکاسان زیر آب برای ثبت دقیق رنگ ها به نورپردازی دقیق تری نیاز دارند. به منظور جلوگیری از قرار گرفتن بیش از حد افراد در معرض یا تولید پس پراکندگی، که نوری است که از ذرات در آب منعکس می شود، آنها معمولا بین 1000 تا 5000 لومن استفاده می کنند و تنظیمات قابل تنظیم دارند.

وقتی صحبت از استفاده های حرفه ای، مانند ساخت و ساز در زیر آب، عملیات جستجو-و-یا تحقیقات علمی می شود، لومن های بیشتری مورد نیاز است. استفاده از 3000 تا 10000 لومن ممکن است برای کارگرانی که لوله‌ها را در آب‌های مه‌آلود بررسی می‌کنند تا عیوب را از فاصله 5 تا 10 فوتی کشف کنند، ضروری باشد. این امکان برای تیم‌های جستجوگر فعال در دریاچه‌های تیره وجود دارد که از نورافکن‌های قدرتمند با بیش از 10000 لومن برای پوشش مناطق بزرگ استفاده کنند، علی‌رغم اینکه محدوده مؤثر نور هنوز به دلیل این پدیده محدود است.

نحوه تبدیل لومن ها به دید نیز تحت تأثیر نوع تجهیزات روشنایی است. همانطور که چراغ قوه‌های باریک{1}}لومن خود را به یک پرتو کوچک متمرکز می‌کنند، چراغ‌های جهت‌دار نیز همین کار را انجام می‌دهند و دامنه دسترسی خود را افزایش می‌دهند. می توان اشیاء دورتر را با یک چراغ قوه 1000 لومن که زاویه تابش 10 درجه دارد، روشن کرد، برخلاف نورافکن 1000 لومن که زاویه تابش 60 درجه دارد، که نور را در منطقه بزرگتر پخش می کند اما در فاصله بیشتر شدت کمتری دارد. دیودهای ساطع نور (LED) انقلابی را در روشنایی زیر آب به ارمغان آورده اند. LED ها در هر وات لومن بیشتری نسبت به لامپ های رشته ای یا هالوژن معمولی تولید می کنند، که به آنها امکان می دهد چراغ های روشن تر، فشرده تر و عمر باتری طولانی تری تولید کنند. بسیاری از ال‌ای‌دی‌های زیر آب نیز نور آبی یا سبز تولید می‌کنند، که همانطور که قبلاً گفته شد، نسبت به سایر طول‌موج‌ها در قطع کردن آب مؤثرتر است. این به این دلیل است که نور آبی و سبز نسبت به سایر طول موج ها به طور موثرتری در آب نفوذ می کنند.

هنگام در نظر گرفتن لومن در آب، لازم است به خاطر داشته باشید که بازدهی کاهش می یابد. از آنجایی که پراکندگی نور را دشوارتر می کند، افزایش تعداد لومن ها باعث بهبود چشمگیر بینایی فراتر از یک سطح روشنایی خاص نمی شود. به عنوان مثال، در آب بسیار کدر، نوری با 10000 لومن قادر به دیدن دورهای بسیار دور از منبع نخواهد بود. هر دو نوع نور حباب درخشانی از نور را در اطراف منبع تولید می کنند، اما ذرات پراکنده مانع از نور دادن نور به اجسام دورتر می شوند. در موقعیت‌هایی مانند این، قرار دادن نور نزدیک‌تر به جسم (مثلاً نگه داشتن چراغ قوه در نزدیکی سنگ به منظور بررسی آن) مفیدتر از استفاده از نور قوی‌تر از فاصله دورتر است.

همچنین عملکردی توسط عناصر محیطی مانند زمان روز و آب و هوا وجود دارد. نور خورشید به عنوان مکمل نور مصنوعی در طول روز عمل می کند، بنابراین مقدار لومن های لازم را کاهش می دهد. نوری با 500 لومن می تواند برای غواصی در عمق 20 فوتی در صبح کافی باشد، اما نوری با 1000 لومن ممکن است برای غواصی در همان عمق در تاریکی لازم باشد. نفوذ نور طبیعی در روزهایی که پوشش ابری وجود دارد یا زمانی که طوفان وجود دارد کاهش می یابد، که نیاز به لومن های مصنوعی را حتی در آب های کم عمق افزایش می دهد.

به طور خلاصه، بسته به خلوص آب، عمق آب، نوع آب و کاربرد خاص، تعداد لومن‌های مورد نیاز برای دیدن از میان آب می‌تواند از چند صد تا ده‌ها هزار متغیر باشد. برای داشتن دید اولیه در آب های شفاف و کم عمق یا آب شور، می توانید بین 500 تا 1000 لومن یا در آب های تیره و عمیق، بین 5000 تا 10000 لومن یا بیشتر نیاز داشته باشید. اکنون به لطف پیشرفت های فناوری LED، که هم کارایی و هم انواع طول موج را ارائه می دهد، رسیدن به سطح روشنایی مورد نیاز بدون به خطر انداختن تحرک بسیار ساده تر است. در پایان، مهمترین مسئله تنظیم لومن نور برای شرایط دقیق است. اگر تعداد آنها خیلی کم باشد، نمی توانید چیزی را ببینید. اگر تعداد آنها خیلی زیاد باشد، انرژی را صرف نوری خواهید کرد که پراکنده و ناکارآمد است.

بسته به خلوص، عمق، نوع آب و استفاده از آب، تعدادی از لومن هایی که از طریق آب قابل مشاهده هستند، متفاوت است. بیش از 5000 تا 10000 لومن ممکن است برای آب عمیق گل آلود مورد نیاز باشد، در حالی که آب کم عمق شفاف بین 500 تا 1000 لومن نیاز دارد. LED ها مفید هستند زیرا نور آبی و سبز را به طور موثر ساطع می کنند. با این وجود، لومن های بیش از حد ممکن است به دلیل پراکندگی ناکارآمد باشد. خواندن در آب چند لومن لازم است؟

مقدار ازنورموجود بودن عامل مهمی در تعیین ظرفیت دیدن از طریق آب است. با این حال، دانستن تعداد دقیق لومن‌های لازم کار آسانی نیست. چیزی به نام رسانه همگن وجود ندارد. ویژگی های نوری آب، که شامل نحوه پراکندگی و جذب نور می شود، بسته به عواملی مانند خلوص آب، عمق آب و وجود ذرات معلق می تواند بسیار متفاوت باشد. برای انتخاب نور مناسب، داشتن درک کاملی از نحوه تعامل لومن ها با آب ضروری است. این درست است چه کسی برای اهداف تفریحی غواصی کند، چه به صورت حرفه ای در زیر آب کار کند یا صرفاً در حال کاوش در یک دریاچه باشد. این بخش از نوشته‌ها به تفکیک عواملی که بر روی دید زیر آب تأثیر می‌گذارند ارائه می‌کند و محدوده‌های لومنی را که برای «دیدن از میان» آب در موقعیت‌های مختلف مختلف لازم است، توصیف می‌کند.

هنگامی که نور در آب است، رفتار آن به طور قابل ملاحظه ای متفاوت از زمانی است که در هوا است. نور هنگام ورود به آب با دو مشکل اساسی روبرو می شود: اولی جذب و دومی پراکندگی. فرآیندی به نام جذب وجود دارد که زمانی اتفاق می‌افتد که مولکول‌های آب و ترکیبات محلول (مانند مواد معدنی یا مواد آلی) طول موج‌های خاصی از نور را جذب می‌کنند، بنابراین انرژی را از پرتو می‌دزدند. گفته می شود که نور هنگام برخورد با ذرات معلق مانند جلبک، سیلت یا پلانکتون پراکنده می شود. این باعث می شود نور به جهات مختلف منعکس شود که به نوبه خود باعث تار شدن دید می شود. هم مسافتی که نور می‌تواند طی کند و هم کیفیت چیزی که نور می‌تابد، در نتیجه کار کردن این فرآیندها با هم کمتر مشخص می‌شود.
 

طول موج نور عامل مهمی در تعیین مسافتی است که می تواند طی کند. طول موج هایی که سریع ترین جذب می شوند، طول موج هایی هستند که طولانی تر هستند، مانند قرمز و نارنجی. در واقع، نور قرمز به طور کلی در ده تا پانزده فوت اول آب زلال ناپدید می‌شود و ظاهر مواردی را که در خشکی قرمز به نظر می‌رسند، زمانی که از پایین مشاهده می‌شوند، به خاکستری یا سیاه تبدیل می‌شوند. طول موج های کوتاهتر مانند آبی و سبز عملکرد بهتری دارند. نور آبی ممکن است تا 300 فوت در آبی که در اقیانوس بسیار شفاف است حرکت کند، با این حال نور سبز در موقعیت های آب شیرین موثرتر است زیرا جلبک ها و زباله ها نور آبی را بیشتر از محیط های آب شور پراکنده می کنند. LED های آبی یا سبز در اکثر چراغ های زیر آب استفاده می شوند زیرا میزان نوری را که دوربین یا چشم انسان می تواند استفاده کند را افزایش می دهد.

یکی از مهم ترین عواملی که میزان لومن مورد نیاز برای دیدن آب را تعیین می کند، آب شیرین یا شور بودن آن است. آب شیرین، که ممکن است در توده‌های آبی مانند دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و برکه‌ها یافت شود، معمولاً دارای غلظت بیشتری از ذرات معلق مانند گل و لای، جلبک‌ها و زباله‌های آلی است، به‌ویژه در مکان‌هایی که کم‌عمق‌تر یا راکد هستند. حتی در اعماق نسبتا کم، دید در نتیجه پراکندگی تهاجمی نور توسط این ذرات کاهش می یابد. برای مثال، وقتی نور خورشید یا چراغ قوه در رودخانه‌ای گل آلود با کدورت زیاد پراکنده می‌شود (ابری ناشی از مواد معلق)، ممکن است تمایز بین چیزهایی که تنها چند فوت با هم فاصله دارند دشوار باشد.

با این حال، آب شور ساحلی به دلیل رواناب، شن و ماسه یا موجودات دریایی می تواند به اندازه آب شیرین کدر باشد. از سوی دیگر، آب شور در مناطقی که در معرض اقیانوس هستند، تمایل به شفافیت بیشتری دارد. در مقایسه با آب شیرین گل آلود، مقدار لومن مورد نیاز برای دیدن از طریق همان عمق در اقیانوس باز کمتر است زیرا نور در اقیانوس باز بیشتر حرکت می کند، جایی که کدورت حداقل است. با این حال، به دلیل چگالی بیشتر آب شور، همچنان قادر است نور را بیشتر از هوا پراکنده کند. این بدان معناست که حتی زمانی که هوا صاف است، اعماق عمیق‌تر به لومن‌های بیشتری برای حفظ دید نیاز دارد.

هنگام ارزیابی مقدار لومن مورد نیاز، کدورت شاید مهمترین عنصر باشد. واحدهای کدورت نفلومتری یا NTU ها برای ارزیابی شفافیت آب استفاده می شوند. به طور کلی، مقدار NTU کمتر نشان می دهد که آب تمیزتر است. به عنوان یک نقطه مقایسه، تعداد NTU در آب مقطر بسیار کم است، با این حال تعداد NTU در یک رودخانه مرطوب ممکن است صدها نفر باشد. این امکان وجود دارد که نور خورشید به عمق آب با کدورت کم (کمتر از 10 NTU) مانند یک دریاچه کوهستانی یا یک اقیانوس باز نفوذ کند. حتی نور مصنوعی خفیف می تواند چیزهایی را که در فاصله 20 تا 30 فوتی قرار دارند روشن کند. این امکان وجود دارد که یک چراغ قوه بین 500 تا 1000 لومن برای دیدن صخره ها یا ماهی ها در این اعماق کافی باشد.

از سوی دیگر، پراکندگی نور در آبی که نسبتاً کدر است (10-50 NTU) مانند دریاچه یا خلیج ساحلی پس از بارندگی افزایش می یابد. برای مشاهده مواردی که بین 10 تا 15 فوت فاصله دارند، اغلب داشتن 1000 تا 3000 لومن در این ناحیه ضروری است. از آنجایی که ذرات معلق نور بیشتری را به سمت منبع منعکس می کنند، "درخششی" تولید می کنند که کنتراست را کاهش می دهد. در نتیجه، نورهای قوی تری برای دیدن مه مورد نیاز است. هنگامی که آب بسیار کدر است (50 یا بیشتر NTU)، زیرا در رودخانه ای پر از گل و لای یا خورهایی است که توسط طوفان آسیب دیده است، دید را می توان به چند فوت کاهش داد. حتی با 3000 تا 5000 لومن، شما ممکن است فقط بتوانید سه تا پنج فوت در مقابل خود ببینید زیرا اکثر نور قبل از رسیدن به اجسام بسیار دور پراکنده می شود.

باز هم، عمق جزء مهمی است که باید در نظر گرفته شود. یک اثر تجمعی جذب و پراکندگی وجود دارد که با پایین آمدن شدیدتر می شود که باعث افزایش فشار آب می شود. در آب‌هایی که شفاف هستند، نور خورشید برای ایجاد نور کافی برای دید در اعماق کم (کمتر از 20 فوت) کافی است، اما اگر به عمقی فراتر از آن برسد، نور مصنوعی لازم است. نور خورشید در عمق سی فوتی، حتی در آب اقیانوس که کاملا شفاف است، به شدت کاهش می یابد و رنگ ها شروع به محو شدن می کنند. اجسامی که در فاصله 10 تا 15 فوتی قرار دارند ممکن است توسط نوری با خروجی 1000 لومن روشن شوند. در فاصله 100 فوتی، زمانی که آفتاب کم است، بسته به وضوح، 3000 تا 5000 لومن برای دیدن 5 تا 10 فوت مورد نیاز است.

هنگامی که شخص به اعماق زیاد سفر می کند، مانند مواردی که توسط غواصان فنی یا غواصی بررسی شده است (بیش از 200 فوت)، نور طبیعی تقریباً وجود ندارد، و پراکندگی مشکل کمتری است زیرا ذرات کمتری وجود دارد. از طرف دیگر، حداکثر جذب رخ می دهد، به این معنی که برای نفوذ به آب، به نورهای لومن بالا نیاز است. نورهای 5000 تا 10000 لومن یا بیشتر در این مکان استفاده می شود. با این حال، محدوده موثر آنها هنوز محدود است، در بیشتر موارد فقط چند فوت جلوتر. این به این دلیل است که آب پتانسیل جذب نور حتی با طول موج کوتاه را در فاصله قابل توجهی دارد.

لومن های مورد نیاز نیز بر اساس دلیل استفاده از نور تعیین می شود. در حین کاوش در صخره های مرجانی در آب شفاف، غواصان تفریحی ممکن است بین 500 تا 2000 لومن برای ناوبری ایمن و لذت کامل از زندگی دریایی که با آن مواجه می شوند نیاز داشته باشند. بنابراین، این چراغ ها بین روشنایی و عمر باتری سازش ایجاد می کنند تا تحرک را به حداکثر برسانند. از سوی دیگر، عکاسان زیر آب برای ثبت دقیق رنگ ها به نورپردازی دقیق تری نیاز دارند. به منظور جلوگیری از قرار گرفتن بیش از حد افراد در معرض یا تولید پس پراکندگی، که نوری است که از ذرات در آب منعکس می شود، آنها معمولا بین 1000 تا 5000 لومن استفاده می کنند و تنظیمات قابل تنظیم دارند.

وقتی صحبت از استفاده های حرفه ای، مانند ساخت و ساز در زیر آب، عملیات جستجو-و-یا تحقیقات علمی می شود، لومن های بیشتری مورد نیاز است. استفاده از 3000 تا 10000 لومن ممکن است برای کارگرانی که لوله‌ها را در آب‌های مه‌آلود بررسی می‌کنند تا عیوب را از فاصله 5 تا 10 فوتی کشف کنند، ضروری باشد. این امکان برای تیم‌های جستجوگر فعال در دریاچه‌های تیره وجود دارد که از نورافکن‌های قدرتمند با بیش از 10000 لومن برای پوشش مناطق بزرگ استفاده کنند، علی‌رغم اینکه محدوده مؤثر نور هنوز به دلیل این پدیده محدود است.

نحوه تبدیل لومن ها به دید نیز تحت تأثیر نوع تجهیزات روشنایی است. همانطور که چراغ قوه‌های باریک{1}}لومن خود را به یک پرتو کوچک متمرکز می‌کنند، چراغ‌های جهت‌دار نیز همین کار را انجام می‌دهند و دامنه دسترسی خود را افزایش می‌دهند. می توان اشیاء دورتر را با یک چراغ قوه 1000 لومن که زاویه تابش 10 درجه دارد، روشن کرد، برخلاف نورافکن 1000 لومن که زاویه تابش 60 درجه دارد، که نور را در منطقه بزرگتر پخش می کند اما در فاصله بیشتر شدت کمتری دارد. دیودهای ساطع نور (LED) انقلابی را در روشنایی زیر آب به ارمغان آورده اند. LED ها در هر وات لومن بیشتری نسبت به لامپ های رشته ای یا هالوژن معمولی تولید می کنند، که به آنها امکان می دهد چراغ های روشن تر، فشرده تر و عمر باتری طولانی تری تولید کنند. بسیاری از ال‌ای‌دی‌های زیر آب نیز نور آبی یا سبز تولید می‌کنند، که همانطور که قبلاً گفته شد، نسبت به سایر طول‌موج‌ها در قطع کردن آب مؤثرتر است. این به این دلیل است که نور آبی و سبز نسبت به سایر طول موج ها به طور موثرتری در آب نفوذ می کنند.

هنگام در نظر گرفتن لومن در آب، لازم است به خاطر داشته باشید که بازدهی کاهش می یابد. از آنجایی که پراکندگی نور را دشوارتر می کند، افزایش تعداد لومن ها باعث بهبود چشمگیر بینایی فراتر از یک سطح روشنایی خاص نمی شود. به عنوان مثال، در آب بسیار کدر، نوری با 10000 لومن قادر به دیدن دورهای بسیار دور از منبع نخواهد بود. هر دو نوع نور حباب درخشانی از نور را در اطراف منبع تولید می کنند، اما ذرات پراکنده مانع از نور دادن نور به اجسام دورتر می شوند. در موقعیت‌هایی مانند این، قرار دادن نور نزدیک‌تر به جسم (مثلاً نگه داشتن چراغ قوه در نزدیکی سنگ به منظور بررسی آن) مفیدتر از استفاده از نور قوی‌تر از فاصله دورتر است.

همچنین عملکردی توسط عناصر محیطی مانند زمان روز و آب و هوا وجود دارد. نور خورشید به عنوان مکمل نور مصنوعی در طول روز عمل می کند، بنابراین مقدار لومن های لازم را کاهش می دهد. نوری با 500 لومن می تواند برای غواصی در عمق 20 فوتی در صبح کافی باشد، اما نوری با 1000 لومن ممکن است برای غواصی در همان عمق در تاریکی لازم باشد. نفوذ نور طبیعی در روزهایی که پوشش ابری وجود دارد یا زمانی که طوفان وجود دارد کاهش می یابد، که نیاز به لومن های مصنوعی را حتی در آب های کم عمق افزایش می دهد.

به طور خلاصه، بسته به خلوص آب، عمق آب، نوع آب و کاربرد خاص، تعداد لومن‌های مورد نیاز برای دیدن از میان آب می‌تواند از چند صد تا ده‌ها هزار متغیر باشد. برای داشتن دید اولیه در آب های شفاف و کم عمق یا آب شور، می توانید بین 500 تا 1000 لومن یا در آب های تیره و عمیق، بین 5000 تا 10000 لومن یا بیشتر نیاز داشته باشید. اکنون به لطف پیشرفت های فناوری LED، که هم کارایی و هم انواع طول موج را ارائه می دهد، رسیدن به سطح روشنایی مورد نیاز بدون به خطر انداختن تحرک بسیار ساده تر است. در پایان، مهمترین مسئله تنظیم لومن نور برای شرایط دقیق است. اگر تعداد آنها خیلی کم باشد، نمی توانید چیزی را ببینید. اگر تعداد آنها خیلی زیاد باشد، انرژی را صرف نوری خواهید کرد که پراکنده و ناکارآمد است.

https://www.benweilight.com/lighting-لوله-لامپ/عمیق{4}}درخشش-زیر آب-بارانداز-روشن-سبز-لامپ.html

با هم، آن را بهتر می کنیم.
Shenzhen Benwei Lighting Technology Co.,Ltd
موبایل/واتساپ:(+86)18673599565
ایمیل:bwzm15@benweilighting.com
اسکایپ: benweilight88
وب سایت: www.benweilight.com
اضافه کنید: ساختمان F، منطقه صنعتی یوانفن، لونگهوا، منطقه بائوآن، شنژن، چین