هیبریدهای مرغی که برای رشد و تکمیل سریع طراحی شده اند به عنوان جوجه های گوشتی شناخته می شوند. آنها معمولاً بین 7 تا 9 هفتگی پس از رسیدن به وزن تقریباً 5 پوند پردازش می شوند. برشتهکنندهها پرندگانی هستند که بین 9 تا 12 هفتگی کشته شدهاند و معمولاً بین 7 تا 10 پوند وزن دارند.
با شروع یک گله تازه جوجه های گوشتی در زمانی که گله قبلی یک ماهه است، می توانید یک منبع ثابت جوجه داشته باشید. به این ترتیب، در هفت، هشت، نه و ده هفتگی، می توانید یک چهارم از هر گله را پردازش کنید. هر هفته چقدر مرغ مصرف می کنید؟ این یک روش مفید برای تخمین تعداد افزایش هر سال است. به خاطر داشته باشید که یک فریزر 21 فوت مکعبی ممکن است 850 پوند غذا را در خود جای دهد.
مسکن
جوجه ها را در داخل یک ظرف عمیق (حداقل 30 اینچ) شروع کنید که برای هر پرنده یک فوت مربع مساحت کف فراهم می کند (ظروف پلاستیکی استرلیت به خوبی کار می کنند، اما اگر ظرف مربعی است، گوشه ها را به نحوی گرد کنید تا از تجمع جوجه ها جلوگیری شود. و مرگ). برای حدود یک ماه، جوجه ها به یک فوت مربع فضای کف نیاز دارند. پس از آن، مساحت باید دو برابر شود.
بستری جاذب را که آنقدر ریز نیست که با غذا اشتباه گرفته شود را در کف ظرف پهن کنید. اگر از روزنامه به عنوان بستر استفاده می شود، یک پوشش کوچک از ماسه استریل روی آن قرار دهید تا از باز شدن پاها جلوگیری شود.
هر بستر یا بستر مرطوب و کثیف را عوض کنید.
جوجه کشی
جوجه ها تا 14 روزگی قادر به کنترل دمای بدن خود نیستند. در نتیجه، در طول دو هفته اول زندگی، آنها به ویژه به تغییرات دما حساس هستند و در معرض گرمای بیش از حد و هیپوترمی هستند. دما را بین 90 تا 95 درجه فارنهایت در سطح جوجه نگه دارید. آن را بال نکن! از دماسنج استفاده کنید از یک لامپ مادون قرمز استفاده کنید که به طور ایمن از سقف آویزان است و می توان آن را در صورت لزوم برای کنترل دمای هوای اطراف بالا یا پایین برد. لامپ های رشته ای گزینه دیگری هستند. به یاد داشته باشید که این منابع گرما به علاوه بستر خشک ممکن است باعث شعله ور شدن آتش شود، بنابراین اقدامات لازم را برای محافظت از خانواده و حیوانات خانگی خود انجام دهید. تا زمانی که به 70 درجه برسید، در این مرحله باید هر هفته دما را 5 درجه کاهش دهید. هر هفته 5 درجه دما را کاهش دهید تا به 70 درجه برسد، در این مرحله پرندگان باید پرواز می کردند و نور شب نباید مورد نیاز باشد (حدود 5 هفته سن، بسته به زمان سال و امکاناتی که پرندگان در آن نگهداری می شوند). برای جزئیات بیشتر، با بخش محله خود صحبت کنید).
آبیاری و تغذیه
آب حیاتی ترین ماده غذایی برای تامین جوجه های جوان است. جوجه ها زرده تخم مرغ باقی مانده را در تخم خود درست قبل از جوجه ریزی می بلعند. آنها می توانند با این وعده غذایی غنی از مواد مغذی حدود سه روز زنده بمانند. بنابراین، دسترسی به غذا در مقایسه با اطمینان از اینکه آب در جوجهها برای رسیدن جوجهها وجود دارد، کمتر اهمیت دارد. منقار هر پرنده را در حین ورود به مولد در آب فرو کنید تا به آنها اجازه دهید جرعه ای سریع بنوشند و امیدواریم دریابند که منبع آب کجاست. جوجهها ممکن است تشویق شوند که به آب نوک بزنند و در نهایت با قرار دادن تیلههای شیشهای رنگارنگ در آب، یاد بگیرند که از آن بنوشند. در ابتدا مراقب پرندگان باشید و وقتی احساس کردید که همه آنها نوشیدنی را یاد گرفته اند، می توانید غذا را در پرورش دهنده قرار دهید (حداکثر تا پایان روز دوم). با پرهیز از پرخوری پرندگان و ننوشیدن آب کافی، این اقدامات می تواند از بیمار شدن جوجه ها جلوگیری کند. آنها نمی توانند غذای خود را بدون آب در سیستم خود به درستی هضم کنند که در نتیجه خمیر می شود. مسئله دیگری که ممکن است باعث چسباندن شود دمای نامناسب پرورش دهنده است.
