سیستم های روشنایی اضطراری از ویژگی های ایمنی ضروری در هر ساختمان هستند. آنها در صورت قطع برق یا سایر موارد اضطراری، روشنایی ارائه می دهند تا به سرنشینان کمک کنند تا با خیال راحت مسیر خود را به بیرون هدایت کنند. در اکثر سیستمهای روشنایی اضطراری، از برق پشتیبان باتری برای روشن نگه داشتن چراغها در هنگام از کار افتادن منبع اصلی برق استفاده میشود. اما چگونه چراغ اضطراری به برق پشتیبان باتری تبدیل می شود؟
هنگامی که منبع تغذیه اصلی از کار بیفتد، مکانیزم سوئیچ برای قطع منبع تغذیه عادی و فعال کردن برق پشتیبان باتری فعال می شود. این کلید توسط دستگاهی به نام اینورتر کنترل می شود که ولتاژ برق ورودی را کنترل می کند و منبع تغذیه را بر اساس آن سوئیچ می کند. اینورتر همچنین قدرت خروجی را تنظیم می کند تا اطمینان حاصل شود که باتری بیش از حد یا کم شارژ نمی شود.
انرژی پشتیبان باتری معمولا از باتری های قابل شارژ تامین می شود. این باتری ها به یک مدار شارژ متصل می شوند که از منبع برق معمولی تغذیه می شود. هنگامی که منبع تغذیه اصلی در دسترس باشد، باتری به طور خودکار شارژ می شود. مدار شارژ نیز با تنظیم ولتاژ و جریان از شارژ بیش از حد باتری جلوگیری می کند.
در صورت قطع برق، باتری سیستم روشنایی اضطراری را تحویل می گیرد و برق را تامین می کند. ظرفیت باتری و مصرف برق سیستم روشنایی تعیین می کند که چراغ های اضطراری تا چه مدت روشن می مانند. برق پشتیبان باتری معمولاً می تواند چند ساعت دوام بیاورد و روشنایی کافی برای ساکنان برای تخلیه ایمن ساختمان فراهم کند.
چراغ های اضطراری معمولاً در مکان های استراتژیک در سراسر ساختمان از جمله راه پله ها، راهروها و خروجی ها نصب می شوند. آنها اغلب با یک حالت کم مصرف برای حفظ عمر باتری طراحی می شوند، اما زمانی که در اثر قطع برق یا سایر موارد اضطراری فعال می شوند، روشنایی روشن را برای تخلیه آسان فراهم می کنند.
در نتیجه، سوئیچ چراغ اضطراری به برق پشتیبان باتری فرآیندی است که با دقت طراحی شده است که اطمینان می دهد در صورت قطع برق، چراغ ها روشن می مانند. این فرآیند شامل یک اینورتر است که منبع تغذیه معمولی را قطع می کند و برق پشتیبان باتری را فعال می کند. باتری به طور مداوم توسط یک مدار شارژ شارژ می شود و زمانی که منبع تغذیه اصلی از کار بیفتد، روشنایی کافی را برای تخلیه ایمن فراهم می کند.
