چهار نوع اصلی چراغ کار وجود دارد: لامپ، چراغ مغازه، چراغ گیره و چراغ قوه.
لامپ ها می توانند مدل های روی زمین یا رومیزی باشند. برخی دارای پایه قابل تنظیم در طراحی سه پایه هستند. برخی دیگر بدون سیم هستند، دارای باتری های قابل شارژ یا سر متحرک هستند تا بتوانید به طور دقیق مشخص کنید که می خواهید نور به کجا بتابد.
چراغهای فروشگاهی که به آن چراغهای مشکل نیز میگویند، چراغهای ارزانقیمتی هستند که از باتری یا پلاگین استفاده میکنند. آنها به راحتی قابل حمل هستند و روشنایی هندزفری ارائه می دهند.
چراغ های گیره ای روی میزها، میزهای کار و ستون ها را می بندند و هر جا که به آن نیاز داشته باشید نور پایداری را ارائه می دهند.
چراغ قوه و لامپ های سر می توانند نور را در موقعیت های تنگ فراهم کنند، مانند پشت دیوار که نمی توانید به راحتی نوع دیگری از نور را قرار دهید.
لامپ
لامپهای الایدی محبوبیت فزایندهای دارند، زیرا از نظر مصرف انرژی کارآمد و خنک هستند.
چراغ های LED نیمه هادی های حالت جامد هستند که با عبور جریان از آنها نور ساطع می کنند. آنها صرفه جویی در پول و انرژی را نسبت به لامپ های سنتی ارائه می دهند.
لامپهای رشتهای معمولاً با یک قفس محافظ عرضه میشوند و عموماً کمهزینهترین گزینه نور کار هستند، اما از الکتریسیته بیشتری نسبت به LED استفاده میکنند.
لامپ های فلورسنت و فشرده فلورسنت (CFL) نور روشنی را ارائه می دهند که در لمس خنک است. آنها یک رنگ مایل به سبز می دهند که می تواند بر نحوه مشاهده برخی از رنگ ها تأثیر بگذارد.
لامپهای هالوژن روشنترین لامپهای موجود هستند، اما گرمایی که تولید میکنند میتواند خطر آتشسوزی باشد.
LED ها می توانند تا پنج برابر بیشتر از لامپ های CFL دوام بیاورند و می توانند تا حدود 17 سال قبل از نیاز به تعویض دوام داشته باشند. آنها هیچ رشته یا قطعات متحرکی ندارند و تقریباً هیچ گرما یا اشعه ماوراء بنفش تولید نمی کنند.




