EMC, EMI و EMS از لوله های رهبری
به طور سنتی EMC شامل دو جنبه EMI (تداخل الکترومغناطیسی) و EMS (حساسیت الکترومغناطیسی) است.
سازگاری الکترومغناطیسی (EMC) به توانایی یک دستگاه یا سیستم برای عمل در انطباق با الزامات در محیط الکترومغناطیسی خود و عدم تولید تداخل الکترومغناطیسی غیرقابل تحمل به هیچ دستگاهی در محیط خود اطلاق می شود.
بنابراین EMC شامل دو نیاز است: از یک سو تداخل الکترومغناطیسی تولید شده توسط تجهیزات در فرایند عملیات عادی نمی تواند از حد خاصی تجاوز کند؛ از سوی دیگر به این معنی است که تجهیزات دارای درجه خاصی از تداخل الکترومغناطیسی در محیط هستند. درجه ایمنی، که حساسیت الکترومغناطیسی است. تداخل به اصطلاح الکترومغناطیسی به هر پدیده الکترومغناطیسی اطلاق می شود که بتواند عملکرد یک دستگاه یا سیستم را تنزل دهد. تداخل به اصطلاح الکترومغناطیسی به تخریب عملکرد تجهیزات یا سیستم های ناشی از تداخل الکترومغناطیسی اشاره دارد.
EMC به این عنوان تعریف می شود هارمونیک و فلیکر باید EMI باشند، نه EMS، معرفی استاندارد خانواده ۶۱۰-۳ را ببینید: این بخش از IEC 1000-3 نگران محدودیت نوسانات ولتاژ و فلیکر تحت تاثیر سیستم ولتاژ پایین عمومی است. توجه داشته باشید "تحت تاثیر قرار دادن در" به جای اعمال اعمال می شود، بنابراین هارمونیک و flicker خارجی به تجهیزات، خارجی به تجهیزات نیست، بنابراین EMI است، نه EMS.
