آیا نگهداری از جوجه ها با چراغ روشن به رشد آنها کمک می کند یا باعث خواب آلودگی آنها می شود؟

آیا نگهداری از جوجه ها با چراغ روشن به رشد آنها کمک می کند یا باعث خواب آلودگی آنها می شود؟

نصب تجهیزات روشنایی در مرغداری فواید متعددی هم برای نگهبانان و هم برای پرندگان دارد - از افزایش تولید تخم مرغ گرفته تا تامین گرمای اضافی (بسته به نوع لامپ). اما آیا نور بیشتر همیشه به معنای نتایج بهتر است؟ وقتی خورشید غروب می کند، آیا باید آن چراغ ها را خاموش کنید؟ یا می توانید آنها را تمام شب روشن بگذارید؟ امروز، بیایید در مورد اینکه آیا جوجه ها واقعاً به "روشنایی شبانه" نیاز دارند و اینکه چه چیزی برای سلامتی و بهره وری آنها بهتر است صحبت کنیم.

1. جوجه ها برای راحت خوابیدن به چه محیطی نیاز دارند؟

جوجه‌ها نیز مانند انسان‌ها حیواناتی روزانه هستند - با طلوع خورشید بیدار می‌شوند و در غروب آفتاب استراحت می‌کنند. از نظر فیزیولوژیکی، جوجه ها دارای گیرنده های نوری در چشم و پوست خود هستند که تغییرات نور را تشخیص داده و سیگنال هایی را به غده صنوبری در مغزشان ارسال می کند. برای جوجه های اهلی، نور عامل خارجی کلیدی است که چرخه خواب و بیداری آنها را کنترل می کند.

در یک محیط کاملا تاریک، غده صنوبری مقادیر زیادی ملاتونین ترشح می کند. ملاتونین هورمونی حیاتی برای تقویت خواب است که نه تنها به جوجه ها کمک می کند تا از استراحتی با کیفیت بالا لذت ببرند، بلکه نقش مهمی در بهبود فیزیولوژیکی و تنظیم سیستم ایمنی ایفا می کند. بنابراین، اگر مرغداری تمام شب روشن باشد، جوجه ها به اشتباه فکر می کنند هنوز روز است، ترشح ملاتونین سرکوب می شود و نمی توانند بخوابند.

علاوه بر این، یک مطالعه علمی نشان داده است که فقط یک ساعت نور نامناسب در شب می‌تواند بقای سلول‌های عصبی را در مغز در حال رشد جوجه‌های جوان مختل کند. این تحقیق با استفاده از جوجه ها به عنوان مدل، به وضوح نشان می دهد که نور مصنوعی نامنظم در شب (ALAN) می تواند اثرات منفی طولانی مدتی بر رشد مغز داشته باشد.

2. چرا باید از روشنایی تمام شب خودداری کنیم؟ خطرات قرار گرفتن مداوم در معرض نور

در صنعت طیور، به‌ویژه در مراحل اولیه تولید جوجه‌های گوشتی، زمانی از روشنایی طولانی یا حتی مداوم برای افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن استفاده می‌شد. با این حال، در سال‌های اخیر، تعداد فزاینده‌ای از شواهد علمی، عملکرد دوره‌های نوری طولانی یا تقریباً پیوسته را زیر سؤال برده است، زیرا ممکن است معایب آن بسیار بیشتر از مزایای مورد انتظار باشد.

2.1 پاسخ به ترس و استرس

مطالعات نشان می‌دهد که وقتی جوجه‌ها در هفته اول پس از جوجه‌شدن در زیر نور ثابت 24 ساعته (24L:0D) بزرگ می‌شوند، رفتارهای مرتبط با ترس از خود نشان می‌دهند. در مقایسه با گروه کنترل (12 ساعت روشن / 12 ساعت تاریکی)، گروه با نور ثابت به طور قابل توجهی سطوح خونی کورتیکوسترون (هورمون استرس) بالاتری داشت، در حالی که سطوح ملاتونین و سروتونین (یک انتقال دهنده عصبی کلیدی برای تنظیم خلق و خو) به طور قابل توجهی کاهش یافت. این نشان می دهد که فقدان تاریکی جوجه ها را به مدت طولانی در حالت تنش بالا و حتی ترس نگه می دارد و واکنش های استرس را افزایش می دهد.

2.2 اختلال در ریتم های رفتاری

نور مداوم نیز کیفیت خواب را مختل می کند. تحقیقات نشان داده است که اگرچه جوجه‌های گوشتی تحت دوره‌های نوری طولانی‌تر (مثلاً 20L:4D یا 18L:6D – 20 ساعت روشنایی/4 ساعت تاریکی و 18 ساعت روشن/6 ساعت تاریکی) ممکن است زمان بیشتری را در حالت دراز کشیدن بگذرانند، اما خواب آن‌ها کیفیت پایین و بسیار سبکی دارد و در واقع در حالت استراحت آرام و رفتار واقعی خواب کمتری نشان می‌دهند. در گروه هایی که شدت نور به طور ناگهانی تغییر می کند (روشن/خاموش ناگهانی)، جوجه های گوشتی هوشیاری و فعالیت حرکتی بیشتری از خود نشان می دهند، در حالی که در گروه هایی با تغییر تدریجی نور، رفتار نشستن و خواب واقعی بیشتری مشاهده می شود.

2.3 کارایی تولید و خطرات سلامتی

اگرچه نور 24 ساعته ممکن است متوسط ​​مصرف خوراک روزانه را افزایش دهد، تحقیقات نشان داده است که افزایش وزن مورد انتظار را به همراه ندارد. در عوض، باعث ضریب تبدیل خوراک بالاتر می شود، به این معنی که خوراک بیشتری هدر می رود. علاوه بر این، نور تقریباً مداوم می تواند بر سرعت رشد، مرگ و میر و مهمتر از همه بر پاسخ ایمنی به بیماری های طیور تأثیر منفی بگذارد.

3. مدیریت نور علمی: تنظیم برای هر مرحله رشد

با توجه به یافته های فوق، ما نه باید کورکورانه به اثر تحریک کننده کوتاه مدت نور پیوسته اعتقاد داشته باشیم و نه به طور کامل استفاده از نور مصنوعی را کنار بگذاریم. مدیریت علمی نور بر ارائه چرخه های مناسب و منظم نور-تاریکی با توجه به سن و هدف تولید پرندگان تمرکز دارد. برنامه های پیشنهادی برای مراحل مختلف به شرح زیر است:

3.1 دوره پرورش: انطباق از نور به تاریکی

• سه روز اول:جوجه‌های جوان بینایی ضعیفی دارند و باید در حین سازگاری با محیط جدید به سرعت غذا و آب پیدا کنند. به طور معمول آنها داده می شود23 ساعت روشنایی و 1 ساعت تاریکیبرای سه روز اول آن یک ساعت تاریکی بی فایده نیست. این جوجه ها را آموزش می دهد تا به تدریج به تاریکی عادت کنند و از وحشت و لگدمال کردن حوادثی که ممکن است بعداً به دلیل قطع برق ناگهانی رخ دهد جلوگیری کند.
• از روز چهارم به بعد:ساعات نور باید به تدریج کاهش یابد. نور را 30 دقیقه در روز کاهش دهید تا روز 14 که به 15 تا 18 ساعت می رسد. تا سه هفتگی، در نهایت باید ساعات نور را به کاهش داد8 تا 10 ساعتو ثابت نگه داشته شد شدت نور: استفاده کنیدلامپ های 40 واتدر هفته اول، سپس کاهش دهید25 وات، اطمینان حاصل شود که شدت کمتر از 3 وات در متر مربع نیست.

3.2 دوره رشد (عقب): کنترل نور برای جلوگیری از بلوغ زودرس

در طول دوره رشد (7 تا 20 هفتگی) کلمه کلیدی مدیریت نور است"کنترل". ساعات روشنایی نباید نه خیلی طولانی و نه خیلی کوتاه باشد –8 تا 10 ساعت در روزمناسب است. نور زیاد باعث تحریک رشد زودرس اندام های تولید مثلی مرغ ها می شود که منجر به بلوغ زودرس می شود. مرغ هایی که خیلی زود شروع به تخمگذاری می کنند، وزن کمتری دارند و اندازه تخم آنها کوچکتر است، دوره اوج تولید کوتاهتر است و بیشتر مستعد پیوند و افتادگی تخم هستند. شدت نور در طول دوره رشد بهتر است حفظ شود5 تا 10 لوکس.

3.3 دوره تخمگذار: افزایش تدریجی نور برای تولید بالا

هنگامی که مرغ ها وارد دوره تخم گذاری می شوند (معمولاً بعد از 20 هفته)، ساعات نور باید به تدریج افزایش یابد. یک برنامه رایج این است کهنور را 30 دقیقه در هفته افزایش دهیدتا زمانی که مجموع ساعات نور روزانه ثابت شود14-16 ساعت. برای مرغ های تخمگذار اصل این است: مدت نور باید به جای کاهش آن افزایش یابد و شدت آن باید به تدریج افزایش یابد نه کاهش. افزایش نور هیپوتالاموس را تحریک می کند تا هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) را آزاد کند که باعث رشد فولیکول و تخمک گذاری می شود. برای سیستم‌های خانه باز که به نور طبیعی متکی هستند، باید از مکمل‌های مصنوعی برای حفظ یک دوره نوری کل ثابت استفاده شود و از افت شدید تولید تخم‌مرغ در زمانی که روزهای پاییز به طور طبیعی کوتاه می‌شوند، جلوگیری کرد.

4. نکات عملی - جزئیات تفاوت را ایجاد می کنند

فراتر از یک برنامه علمی روشنایی، جزئیات مدیریت روزمره نیز به همان اندازه اهمیت دارند.

انتخاب رنگ لامپ هوشمندانه- نور سفید (مثلاً لامپ های رشته ای یا فلورسنت) نور روز را بیشتر تقلید می کند و خواب مرغ را به شدت مختل می کند. اگر باید نور را در شب (به عنوان مثال، در هنگام برف سنگین یا سرمای شدید برای گرم کردن) بدون مزاحم استراحت فراهم کنید، استفاده از آن را در نظر بگیرید.لامپ های قرمز. مشاهدات نشان می دهد که نور قرمز کمتر با روز اشتباه گرفته می شود، بنابراین تأثیر نسبتاً کمتری بر ریتم های شبانه روزی دارد. از سوی دیگر نور آبی باعث آرامش جوجه ها و تشویق به خواب عمیق تر می شود.

انتقال صاف، بدون تغییر ناگهانی- هرگز چراغ ها را به طور ناگهانی روشن یا خاموش نکنید. فلاش ناگهانی روشن یا تاریکی فوری می تواند باعث استرس شدید شود و منجر به وحشت، ازدحام و زیر پا گذاشتن شود. چه چراغ ها را روشن یا خاموش کنید، بهتر است از یک دیمر استفاده کنید یا به تدریج روشنایی را به صورت پلکانی تنظیم کنید تا دید پرندگان بتواند سازگار شود.

استفاده از تایمر– در مدیریت مدرن طیور، استفاده از تایمر میکرو کامپیوتر یا سیستم روشنایی هوشمند ضروری است. این تضمین می کند که پرندگان هر روز سیگنال های ثابت و منظم "طلوع خورشید" و "غروب خورشید" را دریافت می کنند و به آنها کمک می کند تا بدانند چه زمانی بیدار شوند و چه زمانی بخوابند. همچنین حجم کار روزانه نگهبان را تا حد زیادی کاهش می دهد و در هزینه برق نیز صرفه جویی می کند.

به طول موج و شدت نور توجه کنید- علاوه بر دوره نوری (نسبت نور به تاریکی)، طول موج (رنگ) و شدت نور نیز بر رفتار جوجه تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، تحقیقات نشان می دهد که در زیر نور آبی کم، جوجه های گوشتی آرام ترین هستند و زمان بیشتری را صرف نشستن و خوابیدن می کنند. در زیر نور سفید روشن، آنها بیشتر مستعد عصبی شدن و رفتارهای تهاجمی هستند.

5. باورهای غلط رایج (پرسش و پاسخ)

س: آیا روشن ماندن چراغ در شب باعث دوری موش ها و راسوها می شود؟
ج: نه واقعا. محافظت در برابر شکارچیان و جوندگان شبانه به تقویت شکاف در قفس و موانع فیزیکی متکی است. روشن نگه داشتن چراغ ها در تمام شب نه تنها نمی تواند به طور موثر شکارچیان را بازدارد (حتی ممکن است مکان جوجه ها را آشکار کند)، بلکه خواب طبیعی پرندگان را از بین می برد و ایمنی آنها را کاهش می دهد. برخی از کشاورزان برای اینکه شکارچیان را غافلگیر کنند، به مدت کوتاهی چراغ ها را روشن و سپس خاموش می کنند، اما این مانند روشنایی 24 ساعته نیست.

Q: آیا جوجه های تازه بیرون آمده در شب نیاز به تاریکی کامل دارند؟
پاسخ: کاملا برعکس. جوجه های بسیار جوان (0 تا 3 روزه) ضعیف هستند و بینایی ضعیفی دارند. آنها نمی توانند مانند جوجه های بالغ با تاریکی مطلق کنار بیایند. در این مرحله، آنها نیاز دارندروشنایی نزدیک به 24 ساعتبرای کمک به آنها در یافتن غذا و آب و حفظ دمای بدن. با رشد آنها، ساعات نور باید به تدریج کاهش یابد و فواصل تاریکی افزایش یابد.

س: آیا جوجه های بومی آزاد به مدیریت نور مصنوعی نیاز دارند؟
A: برای لایه های آزاد، بله، به خصوص در پاییز و زمستان که نور طبیعی روز ممکن است کمتر از 12 ساعت باشد. آزمایشات علمی نشان می دهد که وقتی نور طبیعی کمتر از 12 ساعت باشد، تولید تخم به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. بنابراین، دروازه بان های آزاد باید نور را در صبح و عصر تکمیل کنند تا کل نور روزانه به آن برسدحدود 14-16 ساعت- این تضمین می کند که تخم مرغ حتی در زمستان تامین شود.

س: آیا نور قرمز برای جوجه ها کاملاً بی ضرر است؟
پاسخ: نسبتاً بی ضرر است، اما نمی تواند جایگزین تاریکی واقعی شود. اگرچه نور قرمز کمتر با نور روز اشتباه گرفته می‌شود و خواب را به راحتی قطع نمی‌کند، اما فقط یک منبع نور کم‌رنگ و کم نور فراهم می‌کند که برای تغذیه و فعالیت شدید به اندازه کافی روشن نیست. از نظر تنظیم طبیعی شبانه روزی،هیچ نوع نوری نمی تواند جایگزین اهمیت تاریکی محض شودبرای خواب عمیق و ترشح ملاتونین در جوجه ها.

جوجه ها به نور بسیار حساس هستند. وادار کردن آنها به خوابیدن با چراغ روشن اساساً فشار فیزیولوژیکی را به آنها تحمیل می کند. خواه هدف شما تولید تخم مرغ بیشتر، رشد سریعتر جوجه های گوشتی، یا رفاه بهتر حیوانات باشد، یک چرخه نور-تاریکی پایدار و منظم که شامل تاریکی ضروری باشد، کلیدی است. کم نور کردن چراغ ها هنگام غروب و اجازه دادن به جوجه ها از غرایز طبیعی خود، هم مهربان ترین رویکرد به پرندگان و هم از نظر علمی معتبرترین راه برای بهبود کارایی تولید است.