آیا چراغ های عکاسی LED بهتر از چراغ های فلاش استودیویی سنتی هستند؟

با رنگ دقیق تر، ظرفیت تغییر نور، تغییر دمای رنگ و سطوح روشنایی قابل استفاده، همراه با جلوه "آنچه می بینید همان چیزی است که می گیرید"، نورپردازی LED در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است. در نتیجه، آنها در حال حاضر بسیار محبوب هستند. پس چرا اکثر متخصصان باتجربه (از جمله خودم) هنوز نور فلاش استودیویی را انتخاب می کنند؟

من تمایزات بین دو نوع چراغ، مزایا و معایب هر کدام، و کاربردهای ایده آل برای هر کدام را شرح خواهم داد تا به شما در درک دو نوع چراغ و مهمتر از آن، بهتر بودن کمک کنم.

چه چیزی یک فلاش استودیویی را از یک نور ثابت استودیویی متمایز می کند؟

روشنایی مداوم از منبع نوری استفاده می کند که همیشه روشن است تا موضوع را روشن کند، همانطور که از نام آن مشخص است. همه چیز از خورشید گرفته تا چراغ های فلورسنت در دفتر یا چراغ های LED استودیو نمونه هایی از روشنایی مداوم هستند.

با توجه به خروجی حرارت کم و توانایی تغییر دمای رنگ، LED ها به عنوان یکی از رایج ترین گزینه های روشنایی مداوم برای عکاسی محبوبیت زیادی پیدا کرده اند.

مزایای روشنایی ثابت
از آنجایی که می‌توانید نتایج تصمیم‌های نورپردازی خود را در زمان واقعی با نور مداوم ببینید، بسیاری از عکاسان مبتدی فکر می‌کنند که استفاده از آنها ساده‌تر است.

اگرچه اکنون می‌توانید وات و دمای رنگ بسیاری از چراغ‌های پیوسته را تنظیم کنید، اما هنوز به اندازه چراغ‌های فلاش یا بارق کنترل نمی‌کنند. برای شکل‌دهی و دستکاری بیشتر نور، ممکن است از اصلاح‌کننده‌هایی مانند بازتابنده‌های سهموی و جعبه‌های نرم استفاده شود.

ظرفیت فیلمبرداری یک مزیت قابل توجه از روشنایی مداوم است، به ویژه هنگامی که از LED استفاده می شود. LED ها برای تغییر دمای رنگ به سطح دلخواه شما ایده آل هستند و از آنجایی که سوسو نمی زنند، می توانید از آنها برای فیلمبرداری و حرکت آهسته استفاده کنید.

وجود برخی از LED ها در استودیو اغلب بسیار مفید است زیرا از بسیاری از عکاسان خواسته می شود علاوه بر تصاویر ثابت، فیلم نیز تولید کنند.

معایب روشنایی ثابت
توان خروجی نسبتا کم روشنایی مداوم در مقایسه با فلاش استودیویی یکی از ایرادات کلیدی آن است (در ویدیو و بعداً در این پست به جزئیات بیشتر این موضوع می پردازم). گزینه های شما برای دیافراگم و سرعت شاتر به دلیل خروجی کمتر محدود هستند.

اگر از سوژه‌های ثابت عکاسی می‌کنید، مانند طبیعت بی‌جان یا عکس‌های محصول، این مشکل چندانی ایجاد نمی‌کند، اما اگر از اجسام متحرک مانند افراد عکس می‌گیرید، ممکن است مشکل ساز شود.

از آنجایی که آنها باید مستقیماً به نور شدید خیره شوند، مدل ها یا سایر موضوعات برای پرتره ممکن است روشنایی نورهای LED را ناراحت کننده بدانند.

ظرفیت تاریک کردن کامل استودیو یا محل فیلمبرداری احتمالاً بزرگترین نقطه ضعف نورپردازی مداوم است، زیرا هر نور اضافی محیط - از پنجره یا حتی چراغ های دفتر - به میزان نور در تصویر کمک می کند.

بارق ها که به عنوان چراغ های فلاش یا بارق نیز شناخته می شوند، همانطور که در ویدیو نشان دادم، انفجاری از نور متعادل با نور روز (5600K) منتشر می کنند و دارای یک لوله فلاش و یک لامپ مدل سازی هستند. لامپ مدل‌سازی به عنوان یک منبع نور ثابت عمل می‌کند و به عکاس اجازه می‌دهد تا حس روشنایی را به دست بیاورد، در حالی که لوله فلاش باعث انفجار فلاش می‌شود (که توسط یک شاتر از راه دور فعال می‌شود).

راهنمای درک نور استودیو اطلاعات بیشتری در مورد لامپ مدلسازی در مقابل فلاش دارد.

مزایای فلش استودیویی
مزیت اصلی نورهای استودیویی و عامل اصلی در استفاده اکثر متخصصان از آنها، میزان قدرت و کنترل دقیق آنهاست.

همانطور که در ویدیو نشان دادم، نورهای فلاش استودیویی نسبت به LED یا سایر منابع روشنایی پیوسته توان خروجی بسیار بیشتری دارند و به شما کنترل بسیار بیشتری بر تنظیمات دوربین مانند عمق فوکوس می دهند.

اگر سیستم نورپردازی شما دارای مدت زمان فلاش سریع است، حتی می توانید چیزهایی را که به سرعت در حال حرکت هستند مانند پاشیدن آب یا خرد شدن اشیا با کمک یک انفجار کوتاه فلاش منجمد کنید.

از آنجایی که نورپردازی فلاش استودیویی برای مدت طولانی وجود داشته است، اصلاح کننده های مختلفی برای انتخاب وجود دارد که به شما امکان می دهد نور را بیشتر تنظیم کنید.

جنبه های منفی فلش استودیویی
فلش استودیو دو عیب اساسی دارد: گران است و برای تولید ویدئو مناسب نیست.

فلاش استودیو ممکن است برای یک تازه کار ترسناک باشد، به خصوص اگر نمی دانید که چگونه کار می کند یا چگونه می توانید قدرت را تغییر دهید. با این حال، کار با آنها بسیار ساده است، و لامپ مدل‌سازی مفهومی تقریبی از نحوه به نظر رسیدن نور به شما می‌دهد.