محیط بد اگزوز خودرو، سر و صدا، لرزش، هوای کثیف، گاز خورنده و رطوبت ویژگی نور تونل را تشکیل می دهد. به منظور ارائه یک محیط روشنایی ایمن و راحت برای تردد و عابران پیاده، ایده های طراحی و روش های روشنایی تونل از طریق تجزیه و تحلیل شرح داده شده است.
روشنایی تونل با روشنایی عمومی جاده متفاوت است، ویژگی آشکار خود را دارد، در نظر گرفتن ایمنی به ویژه در سیستم روشنایی مهم است.
در طراحی طرح روشنایی تونل باید به انطباق نور افراد و انطباق با تاریکی توجه شود و بر طراحی نورپردازی مقطع انتقال تاکید شود. به منظور برآورده ساختن الزامات سازگاری چشم راننده، بخشی از روشنایی انتقالی تاریک روشن باید در ورودی تونل ساخته شود تا از الزامات دید خاص اطمینان حاصل شود. از آنجایی که زمان سازگاری در خروجی تونل بسیار کوتاه است، معمولاً در فاصله 15 متری، هیچ درمان دیگری نمی توان انجام داد.
فضای محدود در دو طرف خط باعث می شود افراد احساس افسردگی خاصی کنند. دید راننده روی جلو متمرکز خواهد شد و تمایل دارد در سمت چپ (به خصوص در وسط جاده) رانندگی کند. افزایش این تاثیر باعث افزایش سرعت وسیله نقلیه به خصوص برای جاده هایی با جریان ترافیک دو طرفه می شود، یعنی حس جهت گیری از بین می رود و نمی توان سرعت و مسافت را به درستی تخمین زد. تاریکی شب منجر به ضعف بینایی می شود و تخیل حوادث غیرقابل پیش بینی فشار روانی ایجاد می کند. جاده محیطی غیرعادی است که در آن راننده به راهنمایی بصری واضح و روشن نیاز دارد. هرچه اثر هدایت بهتر باشد، راننده ایمن تر است.
